""" و فرات اگر می دانست روزی می آید که عباس، تمام هستی اش را به سُخره می گیرد؛ هرگز برای خود تاریخی ثبت نمی کرد. """

من در باغِ حقایق، مانند آن طوطی که به تکرار اُفتاده است نام تو را تکرار می کنم؛ یا حسین، یا حسین، یا حسین(ع) دستِ خودم نیست، آموزگارِ کون و مکان گویدم، بگو: یا حسین، یا حسین، یا حسین غارِ حرا و تاریکی شب، جبرئیل گوید: ای محمد(ص) بخوان بر مصیبتِ عُظما: یا حسین، یا حسین، یا حسین سفرها بسیار باید، از مدینه تا کربلا، ذکر هر قدم، ریگِ بیابان گوید: یا حسین، یا حسین، یا حسین دردمندی این چنین، فغان از چا

تسبیح به دست می خواهم ذکرِ یا حسین(ع) بگویم؛ سلام بر حسین(ع) و سلام بر یارانش؛ خورشید، روز طلوع می کند و ماه درشب؛ اینجا کربلاست، خورشید و ماه با هم طلوع می کنند؛ دستی به آسمان، دستی به زمین، """ یا رب این محشرِ عُظما چیست که در کرب و بلا نمایان است؟ """